Reze Cinque Terre: Vendet e brendshme larg turistëve 2026

Ndërsa të gjithë vrapojnë drejt Vernazzës apo Manarolës, Corniglia shpesh harrohet. Dhe siç ndodh, kjo është pikërisht ajo që e bën atë një thesar i fshehur. E pozicionuar mbi një shkëmb, jo në nivelin e detit si të tjerat, Corniglia të ofron një avantazh të veçantë: qetësi. Për ta arritur atë, duhet të ngjitni rreth 380 shkallët e Lardarina (ose të merrni një autobus të vogël nga stacioni hekurudhor).

Ky përpjekje shpërblehet me pamje mahnitëse dhe një ndjenjë të vërtetë të jetës së përditshme. Rrugët e ngushta, të shtruara me kalldrëm, janë plot me banesa me ngjyra të zbehta nga dielli dhe aromat e pishinave të freskëta të limonit. Mungesa e qasjes direkte në det ka ruajtur natyrën e saj më të qetë krahasuar me vijnëset e tjera të Cinque Terre. Këtu mund të gjeni kafene dhe restorante ku banorët pushojnë, larg zhurmës së turistëve. Mbërrijeni herët në mëngjes, para se të hapen dyqanet, ose vonë pasdite për të parë detin nga lart, duke shijuar një verë lokale.

Manarola, me shtëpitë e saj shumëngjyrëshe që ngjiten në shkëmb, është fotogjene. Por paundrojeni rrugën kryesore. Kërkoni qoshet e fshehura. Një nga pikat më të bukura vërtetë vjen pas një ecjeje të shkurtër, paksa larg shtegut kryesor, drejt asaj që quhet Punta Bonfiglio.

Kjo është pamja klasike që shihni në fotografi, por ta gjesh atë vetë, duke kaluar nëpër vreshta të vogla dhe trotuare të ngushta rreth orës së arit (fundi i pasdites) ose lindjes së diellit, është diçka tjetër. Ka një bar të vogël atje lart, La Volpara, i cili ofron pamje që marrin frymën, veçanërisht kur njerëzit fillojnë të ndriçohen në mbrëmje. Të ulesh atje me një gotë verë Vermentino teksa perëndon dielli është një përvojë unike që shumë turistë e humbasin duke qëndruar vetëm në port.

Kujdes, shtigjet mund të jenë të pjerrëta dhe të rrëshqitshme pas shiut. Veshni këpucë të përshtatshme. Duke qenë se nuk ka rrugë makine për brenda fshatit, ecja është mënyra më e mirë për të eksploruar, dhe të gjesh këto pamje, e bën udhëtimin më të kënaqshëm.

Riomaggiore, fshati më jugor, zakonisht tërheq turmat drejt rrugës kryesore Via Colombo dhe portit të tij të gjallë. Por shumë pak njerëz e marrin parasysh të ecin drejt perëndimit, duke lënë pas qendrën e saj të ngarkuar.

Një shteg që ia vlen të eksplorohet, edhe nëse duket pak më i egër, është ai që të çon drejt vendit ku u ndërtua tuneli hekurudhor. Më tej, ka një zonë përgjatë vijës bregdetare të quajtur Via Fegina, që të çon drejt një plazhi të vogël shtypi (më shumë shkëmbor). Ajo që e bën këtë hapësirë të veçantë janë shkëmbinjtë e mëdhenj të rënë nga mali, të cilët kanë krijuar xhepa me ujë të qetë kur deti është i qetë. Është një vend ku banorët e dinë për t'u fshehur nga e nxehta e mesditës.

Kjo zonë është më e qetë dhe ju lejon të shijoni zhurmën e detit pa zhurmën e njerëzve. Gjatë verës, mund të shihni njerëz duke u zhytur nga shkëmbinjtë, por me kujdes. Vendi është më i mirë për piknikje të qeta dhe për të shijuar pamjen e detit të hapur dhe të fshatit nga një distancë më e largët. Mbërrijeni herët në mëngjes para se të ngrohet apo pasdite vonë.

Monterosso, me plazhin e rërë, është qyteti më i madh dhe për këtë arsye shpesh shihet si më turistik. Por edhe këtu, ka streha për ata që kërkojnë më shumë. Lini pjesën e lungomares dhe kthehuni nga pjesa e vjetër e qytetit, drejt rrugëve të ngushta që ngjiten.

Kërkoni Via della Faggia ose Via dei Mulini. Këto rrugë pothuajse të braktisura të çojnë përmes vreshtave të vogla dhe ullishteve, duke të kujtuar se këto fshatra dikur ishin të pavarura nga sektori turizmit. Në fakt, ka një shteg të vogël të quajtur "Shtegu i Vajit të Ullirit" (Ndonjëse jo formalisht i shënuar kudo) që është pothuajse i munguar nga hartat turistike, duke tërhequr drejt pjesëve më të larta të kodrës me pamje nga qyteti.

Një tjetër vend për t'u eksploruar është zona përreth Ipcoshës San Giovanni Battista. Ajo ka disa porta të vjetra qyteti dhe ndonjëhere mund të gjeni kafene të vogla dhe pothuajse të fshehura që ofrojnë pamje spektakolare mbi gjirin. Mbërrijeni herët në mëngjes gjatë verës, kur qyteti është ende duke u zgjuar, ose jashtë sezonit për një eksperiencë më autentike.

Vernazza, me portin e saj të famshëm dhe kishën e vogël pranë detit, është shpesh e mbushur me njerëz. Por mos lejoni që kjo t'ju dekurajojë. Shpesh, dy qindra metra më lart, fshihen thesaret. Pasi të kuptoni se ku të shkoni, do të vini re një sërë rrugësh anësore dhe shkallësh që ngjiten mbi qytet.

Një nga vendet më interesante është duke kërkuar drejt majës së kodrës ku ndodhet Kalanë Doria. Pothuajse në fund të rrugës, para se të arrini në hyrjen kryesore të kalasë (e cila ka një tarifë), ka disa shtigje të vogla që të çojnë në bar-restorantë të vegjël, me pamje madhështore mbi fshat dhe det. Këta janë vendet ku banorët i kalojnë pasditet e tyre me një 'aperitivo'.

Këto vende ofrojnë një perspektivë tjetër, larg turmës në sheshin kryesor. Mund të ulesh, të ndjesh flladin e detit dhe të bisedosh me udhëtar të tjerë që kanë gjetur të njëjtin vend të qetë. Kërkoni gjithashtu për rrugët pranë katedrales S. Margherita di Antiochia; disa prej tyre çojnë në ballkone të fshehura me pamje mbresëlënëse. Këshillë: mëngjesi shumë herët ose fundi i pasdites janë kohët më të mira për të shijuar këto vende pa turma.

Ndërsa shtigjet e famshme si Sentiero Azzurro (Blue Trail) tërheqin mijëra njerëz, ka mënyra të tjera për të shijuar Cinque Terre, veçanërisht nëse kërkoni diçka më të qetë. Shumë turistë nuk e dinë se është mjaft e lehtë të jesh aktiv këtu pa u grumbulluar.

Për shembull, marrja me qira një kajak ose bërja e një turne me guidë kayaking nga Monterosso ose Levanto mund t'ju lejojë të shihni fshatrat nga deti, duke u ndalur në gji të vogël dhe të paarritshëm nga toka. Është një mënyrë fantastike për të gjetur plazhe të vogla të fshehura, ku mund të notoni të qetë.

Disa banorë gjithashtu zgjedhin të eksplorojnë fshatrat fqinje me biçikletë, duke marrë parasysh qoftë shtigjet më të vështira malore ose rrugët më pak të qarkulluara. Kjo jep një ndjenjë lirie dhe aventura, duke ju lejuar të zbuloni pamje të papritura të Riviera.

Një partner udhëtimi nga urlaubspartner.net mund të bëjë këto aventura edhe më argëtuese, duke ndarë emocionet e zbulimit të një gji të fshehtë ose duke sfiduar njëri-tjetrin në një shteg më të vështirë. E rëndësishmja është të kërkoni përtej asaj që ofrohet në broshurat turistike dhe të jeni të hapur për aventura më të vogla, më personale.

Të gjithë e dinë për restorantet me pamje nga deti, por shpesh ato më të mirat, më autentiket, gjenden pak larg nga qendra e vëmendjes. Kërkoni ushqime që nuk janë aq të njohura. Për shembull, 'Farinata', një lloj petëlline e hollë me miell qiqre, është një specialitet i Rivierës që shpesh harrohet në menutë turistike.

Në Monterosso, kërkoni produkte lokale të verës dhe vajit të ullirit nga kantina të vogla. Rrugët brenda qendrës së vjetër të Monterosso, apo në Corniglia, fshehin 'affittacamere' (bujtina) me restorante të vogla familjare, ku gatimi bëhet me Receta gjysmore. Këta janë vendet ku ka më pak mundësi të gjesh menu të përkthyera në pesë gjuhë.

Një koncept interesant janë edhe 'friggitorie', vende ku shërbejnë peshk të skuqur të marra direkt nga deti, të paketuar në kon për të ngrënë me dorë. Janë të shkëlqyera për një vakt të shpejtë dhe të shijshëm, pa kërkuar të ulesh në një restorant me stofa të bardha. Këta janë shijet e vërteta të Ligurisë, të cilat duhen kërkuar me përkushtim duke pyetur vendasit ose duke u zhytur në rrugët më pak të njohura.

Të gjithë shikojnë drejt portit apo sheshit kryesor, por pamjet më të mahnitshme, më të qeta, shpesh gjenden nga lart. Shumë nga apartamentet dhe shtëpitë e vjetra të Cinque Terre kanë ballkone të vogla ose terrasse të fshehura që ofrojnë pamje verbuese.

Si turist, mund të jetë e vështirë të kesh qasje në to, por ka disa mënyra. Një mundësi është të kërkosh bare ose restorante të vogla që janë vendosur në lartësi. Ata nuk janë gjithmonë të shënuar mirë. Një shembull është vendndodhja e barit "Babel Cafe" në Vernazza, i cili, edhe pse nuk është tepër i fshehur, ka disa tavolina jashtë që ofrojnë një pamje të mrekullueshme nga lart, larg turmës së portit.

Në Manarola, duke u ngjitur pak më lart në vendbanimet e pjerrëta, mund të gjeni ndonjë bar të vogël me tarraca të improvizuara ku vendasit pihet kafe apo verë. Kërkoni për 'affittacamere' ose 'B&B' që reklamojnë pamjet nga dhomat; shpesh ata posedojnë terraca të përbashkëta që mund të përdoren për një pije apo një moment qetësie.

Këshillë nga një vendas: shumë shtëpi të vjetra kanë 'altane', hapësira të vogla të vendosura në kulm për të kapur flladin. Ndërsa nuk ka hapësira publike të tilla, duke u ngjitur në rrugët më të larta të Corniglias, mund të imagjinoni se si ishte jeta atje lart, duke shijuar ajrin dhe pamjen në heshtje.